Antwerpen Boekenstad

a a
facebook twitter flickr

Maud Vanhauwaert

9 I Mirage

 

Ik struinde met haar door de winkelstraat 

zag ons schimmig in een ruit weerspiegeld 

 

met de haartjes op mijn armen veerden

duizenden soldaten recht, in welke bochten

wrong de geschiedenis zich niet, uit hoeveel

gesmoorde stemmen is onze stilte opgetrokken

 

hoe diep donker geronnen onder ons de bloedrivier

en bleek de mikado van botten

 

opdat ik hier samen met haar, opdat zij niet

van mij losgescheurd en op een trein gezet

opdat wij arm in arm in een winkelstraat domweg

een plantje kunnen kopen voor ons nieuwe huis

 

wij, schemerig in de etalage, zijn de mirage

waar ooit mensen zelfs niet van durfden dromen

 

straks vegeteren de laatste veteranen, op wikipedia 

is de oorlog netjes in hoofdstukken geklasseerd

wij vergeten hoe wankel onze wandel is, zelfs

brede straten blijken toch nog slappe koorden

 

ik speld een ster op haar borst, wat zeg ik, sterren

planeten, konden we de vrijheid maar gevangen nemen

 

 

 

Maud Vanhauwaert: "Dit gedicht schreef ik, in opdracht van de stad, naar aanleiding van de herdenking van de Tweede Wereldoorlog, 75 jaar na de bevrijding van Antwerpen. De enige manier om zo’n groot thema als de Wereldoorlog aan te snijden, was om een heel persoonlijke insteek te nemen…"