Antwerpen Boekenstad

a a
facebook twitter flickr

Maud Vanhauwaert

5 I als je ra is lamgeschoten (...)

 

Stadsdichter Maud Vanhauwaert schreef op vraag van het MAS een stadsgedicht voor de site van de Droogdokken, een ruw en roestig gebied dat havengeschiedenis ademt. Een versregel uit het nieuwe stadsgedicht werd in bewegende letters aangebracht op het hoofdgebouw van de site. Deze poëzie-integratie werd vandaag, op Open Monumentendag, feestelijk onthuld.

Maud Vanhauwaert: “Ik wilde een gedicht maken waarin ik verschillende aspecten van de site kon laten samenvloeien. De droogdokken waren een plek waar boten hersteld werden. Het is dus eigenlijk een beetje een ziekenboeg, een tijdelijke rustplaats, voor boten die daarna weer de wilde zee op gaan. Op de site is sinds kort ook STORMKOP gevestigd, een prachtige kunsteducatieve werking voor kinderen.

In het gedicht spreekt een moeder haar kind aan. Ze vertelt het kind dat zij het altijd zal willen opvangen. Je zou kunnen zeggen dat zij een droogdok aanbiedt waar het kind altijd weer op krachten kan komen, vooraleer het weer het ruime sop kiest. Het gedicht spreekt ook over de moeite die het een moeder soms kost om haar kind los te laten. Ik heb het woord ‘stormkop’ verwerkt in het gedicht. Een prachtig woord, dat vele interpretaties kan dragen.

Ik wilde een eenvoudig gedicht schrijven dat ook kinderen zouden kunnen begrijpen. Er zit maar een moeilijke regel in, die de meeste volwassenen wellicht ook niet zullen verstaan, namelijk: 'als je ra is lamgeschoten'. De uitdrukking komt uit het zeevaartwezen. Een ra is een stuk hout dat aan een mast is bevestigd, en waaraan de zeilen hangen. Als je ra is lamgeschoten, ben je machteloos. Er zit vaak zo'n beeldende kracht in oude, vergeten gezegden en spreekwoorden!

Het gedicht is opgebouwd rond een versregel waar ik op een ochtend mee wakker werd: soms is het gewoon wachten, stormkop, tot de wind je vangt.  Ik vind het een zin die veel wijsheid en troost uitstraalt. Ik wilde graag met letters werken die zouden meebewegen met de wind. Letters dus waar de wind vrij spel in heeft. Het eindresultaat is echt een huzarenstukje. Het kon alleen gerealiseerd worden dankzij de zotte creativiteit en het hoge professionalisme van vormgever Jelle Jespers en bouwer Sam Van Brempt en het enthousiasme en vertrouwen van het MAS, de opdrachtgever.  Ik hoop dat deze versregel jarenlang op de boeg van het indrukwekkende gebouw op de site mag blijven staan. En dat de regel een uitnodiging mag zijn voor iedereen, om hier te komen uitwaaien.”

 

als je ra is lamgeschoten

kan ik je op het droge trekken

je gebroken ribben tellen

zien waar je schipbreuk leed

 

wij zijn altijd wel ergens 

gehavend, maar soms is het 

gewoon wachten, stormkop

tot de wind je vangt 

 

vanop de kade zal ik zo hard 

zwaaien dat de wind 

helemaal tureluurs, je meeneemt 

op een nieuw avontuur 

 

ik neem het er wel bij

de averij van een moederhart 

alleen op een afstand lijkt het 

alsof je weer helemaal in mij past 

 

Maud Vanhauwaert

© stadsgedicht Antwerpen 2018