Antwerpen Boekenstad

a a
facebook twitter flickr

Tom Lanoye

12 | Programma (bis)

Bij de opening van Zuiderzinnen, Antwerps literair openluchtfestival, op 18 en 19 september 2004.


Programma (bis)

(1|2)

er is onlangs een gast neergestoken
met een keppel op & een koppel
gasten zonder haar op hún kop
zijn in een asielcentrum vlakbij —
dat pourtant gesloten heet te zijn —
binnengekropen om wat moslims
af te motten in in kortrijk hebben
bleekscheten van hier een sri lankees
van ginder van zijn velo getrokken
en ik ben er toch niet gerust op dat
niet ook hier zo'n fundizot z'n eigen
doet ontploffen — tja: met onze haven
en zo? den diamant? & onz' boulevards
die maar open blijven liggen? want dat
is om van 't ontploffen — maar kom
ik zal het daar vandaag niet over hebben
de sfeer is er niet naar nietwaar 't is
tréffelijk weer voor de tijd van 't jaar
onze terrassen lopen goed en
politiek is niet voor poëzie

   (en dat is goe — hoe meer grenzen
   hoe liever — alles potdicht toe
   zelfs in het uur van de literatuur:
   onderscheid móet er zijn geeft toe
   dat is alleen maar goe nietwaar?)

   zelfs niek keef heeft het gezegd
      — die teef
   in een interview in mijn gazet
   dat politiek te vuil is om ervan
   te zingen past op dat is alleen maar goe
   zingt toch van Ongelukkige Liefdes en al eens
   een nacht het Omgekeerde Daarvan & voor
de rest goed zuipen jongens! on the road!
wit poeier snuiven dat om naar
hier te komen vierentwintig uur
in iemand die ge niet eens kent
zijn gat heeft doorgebracht tiens!
— dat doet mij denken aan die
twintig chinezen doodgevroren
in een verduisterde koelcamion
vlak voor het gat van de chunnel
maar kom genoeg daarover
politiek is niets voor poëzie

(ge voelt dat toch? dat is iet dat
niet marcheert en dat is goe)

allez pakt nu zo'n debat over
'normen en waarden' sorry hoor
dat hoort hier echt niet thuis wie
heeft daarom gevraagd ik nie
'normen en waarden'? die moeten gewoon
oprotten het spijt me echt tenzij ze
zich poëtisch totaal assimileren tot
sonnetten over wormen en maden
en de milde schoonheid van verval
en mán: dat dan voorgelezen?
bij een goed glas wijn? door chris
lomme? gepresenteerd door piet piryns?
dát is poëzie dáár krijgt ge warm en
koud van want dat OVERSTIJGT de anekdote
dat gaat door merg en been dat brengt
vertroosting mee neenee daar kan geen
echte dooie tegenop & dat is alleen maar goe

(allez geeft toe ge voelt dat toch:
politiek is niets voor poëzie)



(2|2)

Nooit meer gedichten die
over gedichten gaan.
                (waarom de poëzie
                 voorgoed heeft afgedaan
                 of nie en volgens wie
                 ze zelfs nooit heeft bestaan
                 tenzij in theorie
                 als burgerlijke waan
                 of als de relikwie
                 van janken naar de maan)

Nooit meer.  (dat je ze moet verstaan
                  als het fait accompli
                  van een modern sjamaan
                  zeg maar poète maudit
                  dus haar moet ondergaan
                  als roes of therapie
                  omdat waaruit waaraan
                  want dat comme ça comme ci)

Nooit meer.  (dat verzen zijn ontstaan
                  door de hypertrofie
                  van ons geslachtsorgaan
                  nadat de rebellie
                  van onze grootheidswaan
                  en geesteshysterie
                  de goden deed vergaan
                  in ruil voor het circuit
                  van de subsidiekraan)

Patata, patati —
van nu af aan, gedaan.
Noot meer gedichten die
over gedichten gaan.
                 (tenzij nu juist net die
                  die om dat 'nooit meer' gaan)