Antwerpen Boekenstad

a a
facebook twitter flickr

Ramsey Nasr

8 | uw liefhebber

Op 19 januari 1956 vond in Antwerpen de eerste repetitie plaats van het orkest De Philharmonie. Vijftig jaar later is het orkest, omgedoopt tot deFilharmonie, een van de toonaangevende muziekgezelschappen van België. 
Waar het in de overige stadsgedichten de bedoeling was om de stad zelf aan het woord te laten, spreekt Ramsey Nasr in dit gedicht voor één keer zichzelf uit.  Zo werd 'uw liefhebber' het meest persoonlijke stadsgedicht. Het werd op 19 januari 2005 gepubliceerd in de Gazet van Antwerpen en op 27 januari voorgedragen als opening van het verjaardagsconcert in de Elisabethzaal in Antwerpen
.


uw liefhebber

misschien is dit een dag om uit de hoek te komen
te midden van de stad mijn diepe gêne uit te stallen
als gereedschap op een eiermarkt en alleman te vragen
maak geluid op mij, betast mijn schone instrumenten
want alleen in muzikanten kan ik wonen

ik bezit voor u geschikte boren, schroeven, tangen
om dit hopeloos lichaam minder openbaar
en tegen zichzelf bestand te maken, ik bezit
stilte om te blazen, vol van koperen knoppen sta ik
wijdbesnaard, mijn toetsen gaan lek van verlangen

sommige dingen zegt men liever niet – tenzij
tegen een lief en een lief bezit ik niet
ik slaap al jaren in de okselbloem van een trombone
ik lig op de rug van strijkersbogen, mijn rust
vormt de lome buik van pauken, ik slaap onbewoond

alleen in muziek voel ik handen binnenglijden
aan haar durf ik soms mijn hout, mijn riet, mijn vel
bekennen, voel ik tong verdwijnen in koperen mond
elke bekkenslag een muziek in onze onderlijven
sommige dingen zegt men beter niet

en ik weet niet goed hoe u dat doet, hoe anderen
zich in een kern van kristallijnen koepels plaatsen
met 7 doorschijnende sirenen om zich heen
maar ik, als ik dit gloeihoofd naakt wil binnendoen
heb daar geen vrouw maar trillingen voor nodig

o onvolmaakte – zo plant ik mij voort in filharmonie
ik bevolk een volledig orkest met 2 oren, hier
in mijn loge zweeft de transparante stad zonder woorden
breekt water hier uit ogen omwille van een sol of mi
hier zijn besloten vrienden: ik en mijn eenmanssymfonie