Antwerpen Boekenstad

a a
facebook twitter flickr

Joke Van Leeuwen

18 | De haven

2009 was een moeilijk jaar voor de haven: in de eerste negen maanden van 2009 werd bijna een vijfde minder geladen en gelost dan het jaar ervoor.
Het gedicht refereert ook naar het dorpje Doel, dat halfafgebroken voor zijn behoud blijft strijden.
Het gedicht werd in gewijzigde versie aangebracht op een raam van het Havencentrum, een versie die ook na de crisis actueel blijft.
Hieronder kan u beide versies terugvinden.


De haven in 2009

Voortmaken is het, de waar moet de wereld in.
Shift na shift komen de dokkers van 't Kot
met hun boekjes en dienen de drift van de
laadkistenstad en haar dierentuin
(olifant, spinnenkop, mussenbek), bergen
van bulkgoed en stukgoed, vracht en gewicht.
Het licht laat de nacht er niet bij.

Volhouden is het. Diep in het vel tikt teruggang
(is er vandaag weer geen werk of toch wel).
Vroeger blijft hangen in namen, in een dorp
als een aftands gebit, waar nog hoop achter zit,
in land dat niet brak wil als slikken.
De Schelde, die moeit zich niet,
daalt maar en stijgt met het tij.

Nagewuifd door het riet schuift een schip
uit een sluis, - see you again in Antwerp -,
vissen gaan verder met paaien, een zwaluw
bouwt toch weer een nest in een oeverwand.
Voortmaken is het, daar op de kaaien, de waar
moet verladen, de toekomst wordt vastgesjord,
met het verleden langszij.


De haven

Voortmaken is het, de waar moet de wereld in.
Shift na shift komen de dokkers van 't Kot
met hun boekjes en dienen de drift van de
laadkistenstad en haar dierentuin
(olifant, spinnenkop, mussenbek), bergen
van bulkgoed en stukgoed, vracht en gewicht.
Het licht laat de nacht er niet bij.

Verderop als verstekeling blijft er een
vroeger, het hangt in de namen van
wat niet meer is, in een dorp als een
aftands gebit, waar hoop nog te tikken zit,
in land dat niet brak wil als slikken.
De Schelde, die moeit zich niet,
daalt maar en stijgt met het tij.

Nagewuifd door het riet schuift een schip
uit een sluis - see you again in Antwerp -,
vissen gaan verder met paaien, een zwaluw
bouwt toch weer een nest in een oeverwand.
Voortmaken is het, daar op de kaaien, de waar
moet verladen, de toekomst wordt vastgesjord,
met het verleden langszij.