Antwerpen Boekenstad

a a
facebook twitter flickr

Peter Holvoet-Hanssen

17 | Aangespoeld in Oostende

Met de inhuldiging van zijn laatste Stadsgedicht Aangespoeld in Oostende, sloot StadsPeter Holvoet-Hanssen op zaterdag 21 januari zijn tweejarige Antwerpse stadsdichterschap feestelijk af in Oostende. De ‘Koningin der Badsteden’ is voor Holvoet-Hanssen een maîtresse bij wie hij op adem komt. Het zeventiende Stadsgedicht is dan ook een vaarwel aan Antwerpen en een 'asielaanvraag aan de zee'. Diezelfde dag opende in de Venetiaanse Gaanderijen de tentoonstelling Zee- en stadsgedichten, van Antwerpen tot Oostende en lanceerde de StadsPeter zijn nieuwe boek Antwerpen/Oostende.


Aangespoeld in Oostende


1. Afscheid van Antwerpen

't Beiert in mij, meeuwenstroom, ik
vind geen woorden meer voor u, bloed
als een neergehaalde linde
woordenkraam die wordt gesloten
taxi aan de lijn - 'oost, einde ...'

De markies van Borgerhout weet
alles valt naar beneden behalve
de noordzee: die blijft drijven


2. Oostende, bij de overzet visserskaai - oosteroever 

Schipper Marnix schreef in de gloed:

          Oliegladde zee bloedend rode zon.
          We varen. Malen over vissersadem.
          Ochtendrood zeemansnood. We vissen.
          Winden. Het schip leeft. Ik is wij.

Aangespoeld met sputtermotor
longen met de vlaamse ziekte
open u toch, mijn o - maar uw
kaai staat droog; dik water, daar toogt
odysseus: 'wat was is niet meer.'

          Beest bast. Draak lacht.

'Loopt de zee soms over? Kom, mijn broeders -
Luiz, blaas uw polka de la muerte!
Bruno, speel uw 'captain of my ship' voor
'meisjes golvend als de baren' - ay, want
gras is hier niet groener. zing met ons mee:

het sop verschiet van tint
garnaalt van sloep en wrak -'


3. Lied van het visdiefje

Het sop verschiet van tint
verhaalt van slak en wrak

Vader komt niet thuis, getijdenkind
witte klif, een veer danst in de wind

TIERELIER, STRAKS GAAN WE NAAR DE PIER
WACHTEN OP DE ZON HAAR NACHTJAPON

een bobijntje zonder eindje, waar
ga je heen, de kering die is daar

in dover schijnt de zon
in dover schijnt de zon
in dover schijnt de zon


© Stadsgedicht nr. 17, 21 januari 2012

Met dank aan (1 - Antwerpen) Steven Grietens, 'Markies van Borgerhout' voor het citaat, cursief
Met dank aan (2 - Oostende) Schipper / Odysseys Marnix Verleene - ZeeRidder (De Laatste) van De Vissersbent - voor zijn fonkelverzen, cursief
Een laatste dronk op Luiz 'inframundo' Márquez ('Las muchachas se mueven / Como olas en el mar') en Bruno 'Walking on Water' Deneckere voor hun muzikale branding bij de rotsen.

Met dank aan Vrijstaat O.